Een maand later.. (oké, iets langer dan een maand later..)
Goed nieuws!
We hebben met een klein restje van jullie donaties en het verkopen van oorbellen en sjaals die we in Tanzania gekocht hebben, genoeg geld ingezameld om het schoolgeld voor Amina te kunnen betalen!
Ik zal even bij het begin beginnen. Amina is een van de oudere kids in het weeshuis (17 jaar). Samen met Sam (22 jaar) zorgt zij ervoor dat de kids hun handen wassen voor ze gaan eten, dat ze hun huiswerk doen en helpt ze bij hun dagelijkse verzorging. Zij wil heel graag naar school om lerares te worden, maar daar was geen geld voor. Als zij een diploma zou hebben, zou het weeshuis als soort van 'pre-school' kunnen fungeren. Zij kunnen dan (een klein beetje) geld vragen voor de opvang van de kinderen uit het dorp. Daarmee kan Kibowa weer een stukje eigen inkomsten genereren. Omdat we ze natuurlijk heel graag willen blijven steunen, maar toch nog steeds een beetje huiverig zijn om 'gewoon' geld te geven (het blijft Afrika..), vonden we dit een erg mooie bestemming (we betalen de school rechtstreeks). Het schoolgeld komt omgerekend uit op zo'n € 250, dat leek ons prima om mee te beginnen!
Om ze ook zelf mee te laten doen, zijn we gaan kijken naar andere mogelijkheden om inkomsten voor ze te kunnen creeren. Wij hebben op de masai-markt in Arusha 30 paar oorbellen en 20 sjaals gekocht, om deze als soort proef proberen te verkopen aan vrienden en familie in Nederland. Mocht dit gaan lopen, dan zouden de mama's en oudere kinderen in het weeshuis de oorbellen voor ons maken en opsturen. Wij proberen ze dan hier te verkopen. Het is een groot succes gebleken, dus het eerste pakket is onderweg deze kant op! Zodra we ze binnen hebben, zal ik wat foto's op deze site plaatsen.
Iets anders wat we wel structureel willen blijven doen, is het betalen van hun electriciteitsrekening. Dat is hooguit zo'n € 15 in de maand, dus voor ons prima op te brengen. En ze zijn zo ontzettend blij met de electra! Als we dan een paar euro meer over maken, kunnen ze meteen wat rijst en groente kopen zonder dat ze ineens over enorme bedragen beschikken (we moeten de kat niet op het spek binden!).
Het plan is verder om volgend jaar ook Sam naar school te kunnen sturen, en wie weet wat we nog meer kunnen doen.
We hebben geprobeerd een rekening te openen op hun naam die wij kunnen beheren, maar dat is een stuk lastiger dan het klinkt. Ik heb nu een aparte spaarrekening geopend waar ik steeds de donaties op stort. Mochten er mensen interesse hebben om (nogmaals) iets te geven, dan kan dat nog steedsop rekening 45 57 21 955 tnv Kim van der Plas, Monnickendam.
Mochten iemand van jullie, of een van jullie kennissen naar Tanzania gaan en in Arushakomen, zouik het ook heel graag willen horen. Mits deze persoon beetje ruimte in zijnbagage over heeft...
Ik zal deze week ook nog wat foto's plaatsen. Helaas komen niet alle foto's even goed over via deze site (erg donker), maar ik probeer wat goede uit te zoeken.
Volgende keer meer!
Groetjes, Franny & Kim
Wat hebben we gedaan met het geld dat we hadden opgehaald?
Nog even puntsgewijs wat we allemaal in Tanzania zelf hebben aangeschaft voor het weeshuis:
- (bijna) elke dag bananen, tomaten of sinaasappels van vrouwtjes uit het dorp (en op zondag lolly's ;-)
- 44 schooluniformen
- 50 schooltassen
- flinke doos schoolboeken
- 45 setjes kleurpotloden en tekenschriften
- 50 paar slippers
- 6 paar schoolschoenen
- 10 grote plastic posters met plaatsjes en engelse woorden (hebben we in klaslokaaltje en slaapkamers opgehangen)
- voor elk kind iets van kleding (uit Nederland hadden we al wat meegenomen; t-shirts die Emmy goedkoop had aangeschaft, t-shirts van FC Volendam, setjes van Siny. Dit hebben we in Arusha aangevuld met wat shirts, broeken en jurken) en onderbroeken
- 200 kilo rijst, 100 kilo bonen, 100 kilo suiker, zout, 60 liter olie, gedroogde visjes, 250 kilo ugali, 15 potten vaseline, 10 dozen zeep
- groot kleed voor buiten
- 36 lepels en 20 borden
- 10 kleur-/leerboekjes (voor letters en getallen)
- 10 gummen
- 2x 'snakes & ladders' (spel, soort ganzenbord)
- 3 ballen
- 2 schoolborden, kwast en schuurpapier
- grote fles dettol (ontsmettingsmiddel)
- electriciteit! (inclusief installatie)
Namens de kids willen we bij deze iedereen nogmaals hartelijk bedanken voor hun donatie! Ik vind het wat ver gaan om te zeggen dat we de kids een betere toekomst hebben gegeven, maar we hebben hun leventje zeker prettiger kunnen maken! En er zijn plannen voor de toekomst, dus vergeet ons niet! ;-) (info volgt in latere update)
Tutaonana badai!!
Franny & Kim
Update IV
Hallo allemaal!
We zijn inmiddels weer een weekje terug en het werd nu toch echt tijd voor een nieuwe update. We hebben het dagelijkse leven weer opgepakt, al zitten we nog flink met ons hoofd bij de kids..
Ik begin 'gewoon' weer even waar we gebleven waren.. We hebben dus op de valreep nog electriciteit laten aanleggen in het weeshuis! We hadden nog zoveel geld over dat het bijna zonde was daar 'alleen' eten voor te kopen. Na een dag van het ene kantoortje naar het andere te zijn gestuurd om alle papieren in orde te maken, zijn er wat mannetjes langs geweest om maten op te nemen en benodigde materialen in te kunnen schatten. Een paar dagen later zijn ze aan het werk gegaan, en zijn er verschillende kabels gespannen, knoopjes gemaakt en schakelaren geplaatst. Wij vonden het al lastig dat de waslijnen zo kris kras door de tuin liepen, maar nu komen daar ook nog eens de electriciteitskabels bij.. Het volleyballen wordt er niet makkelijker op met al die kabels!
Een van de kids ('monkey' Samueli) nam ons later die dag heel trots mee naar de 'keuken'. We moesten de lege fitting die er net was opgehangen komen bekijken.. Een jochie van 6, zo blij waren ze met de belofte dat er electra zou komen! We hebben de eerste 3 maanden electra voor ze betaalt, en willen proberen dit te blijven doen. Kosten zijn omgerekend zo'n € 15 per maand.. Ze moesten nog zo'n 7 dagen wachten voor Tanesco de boel had aangesloten (Afrikaanse 7 dagen, zullen er vast uiteindelijk 10 zijn geworden).
Verder hebben we nog een groot fiberboard laten ombouwen tot 2 grote schoolborden, moest ze alleen zelf nog even schilderen (we hadden schoolbordverf meegenomen uit Nederland). De kinderen vonden dat ook wel een mop, een mzungu die in een afrikaanse kanga staat te schilderen.. Helemaal hilarisch was dat het blik ontplofte toen ik hem open maakte, en dus bijna alsnog een Afrikaanse was met kanga.. Daarom gebruiken ze dus roerstokjes ipv gewoon te schudden voor gebruik!
Daarnaast zijn we nog een keer met de mama's naar de markt gegaan en hebben grote zakken rijst, suiker en gedroogte visjes, en een enorme stapel schoolboeken gekocht van het geld wat we over hadden, en van het geld dat we hebben gekregen voor onze fietsen (ja, we hebben die krengen nog best goed kunnen verkopen!). En toen was het geld op, en kwam het afscheid ook akelig dichtbij...
We hadden 's ochtend onze kanga's (die lappen die ze in Afrika als rok dragen om kleren te beschermen) gewassen en hadden die aan de lijn gehangen om te drogen. Eerste hebben we de mama's in het kantoortje gedag gezegd, en waar we dachten dat dit nog makkelijk zou zijn, begonnen ze alletwee te huilen.. Mama Miraji draagt een hoofddoek en was met die lap haar tranen aan het drogen. Echt om nooit te vergeten! Maar daarna moesten we onze kids gedag zeggen.. Heel symbolisch haalden we onze lappen van de waslijn en wilden beginnen met afscheid nemen. Maar toen stonden ze al allemaal om ons heen, en naar ons te kijken. Pfff... we probeerden onze tranen nog beetje te verbergen, maar dat ging niet heel goed! Een van de kids bedankte ons 'on behalf of all the kids of Kibowa' (nooit geweten dat hij zo goed Engels sprak!), en hier en daar zagen we wat traantjes. We hadden bedacht dat wij het liedje gingen zingen dat zij voor ons hadden gezongen, maar dan met onze eigen tekst (Kibowa, Kibowa... Kibowa what a wonder you are. We'll miss you so much Kibowa. Kibowa what a wonder you are! Hun versie voor ons was Sister Fran, sister Fran... Sister Fran what a wonder you are. We love you so much sister Fran.. etc). Maar goed, dat kwam er niet helemaal uit zoals we wilden (niet dat ze daarmee echt iets misten..). Uiteindelijk gezegd dat we ze nooit gaan vergeten, beloofd wat foto's op te sturen en toen maar snel gedag gezegd. Geloof dat we al die tijd nog niet zo weinig gezegd hadden tijdens de wandeling terug naar huis..
En toen moesten we even omschakelen! We zouden nog klein weekje naar Zanzibar gaan om bij te komen, en waar ik eerst dacht dat ik liever bij de kinderen zou willen blijven, vonden we het toch wel heel prettig om een weekje bij te kunnen komen zonder meteen te worden opgenomen in de sleur weer in Nederland. Zelfs na het weekje Zanzibar vind ik het toch wel moeilijk om me te concentreren op m'n werk, het is zo'n andere wereld!! En zo'n ander leven.. Daarnaast waren we ook eigenlijk gewoon gesloopt, alle ervaringen hebben toch wel heel veel indruk gemaakt.
We hebben op Zanzibar erg veel gepraat samen, vooral over alles wat we hadden meegemaakt, maar ook heel veel over onze plannen voor Kibowa in de toekomst. Want we gaan het hier natuurlijk niet bij laten! Sowieso willen we de electra voor ze blijven betalen, maar ook zouden we graag Amina en Sam naar school willen sturen. Dat kost omgerekend zo'n € 300, en daarmee worden zij soort lerares/leraar. Zodra ze daarvoor een diploma hebben, kunnen ze de kinderen uit het dorp geld vragen voor de daycare, als soort pre-school. Waarmee Kibowa dus beetje eigen inkomsten kan genereren.
Ook hebben we wat masai-oorbellen en sjaals gekocht die we in Nederland aan vrienden en familie willen verkopen. Mocht dat een succes zijn, zullen de mama's van Kibowa ze zelf maken en naar ons opsturen.
Maar meer over onze plannen in een volgend verhaal! Voor nu was dit het even, ik zal alleen straks nog een overzichtje maken met wat we allemaal van het geld van jullie donaties hebben gedaan (veel!!).
Tot volgende keer! Franny & Kim
Update III
Hallo allemaal!
Sorry, het duurde wat langer voor we tijd wilden maken voor een nieuwe update!
Het gaat hier nog steeds hartstikke goed, we vermaken ons prima! Helaas is het aftellen begonnen, nog maar een paar dagen... Brr.. we moeten er echt niet aan denken straks afscheid te moeten nemen! Maar op zich zijn een paar dagen Zanzibar om bij te komen ook niet verkeerd..
Afgelopen zaterdag hebben we echt een fantastische dag gehad met de kids. We zouden Fran dr verjaardag vieren, en de unformen uitdelen. We hebben voor alle kids een uniform, schooltas en slippers gekocht! In de tas hadden we setje kleurpotloden, pen, potlood, gum, schrift en lolly gedaan.
Toen we met auto aankwamen bij weeshuis (het was teveel om te tillen..), waren alle kids aan het dansen en zingen voor ons! Een van de mama's trommelde op een setje emmers en een andere gilde er af en toe ff bij (dat echte Afrikaanse geluid, Harry kan het ook heel goed..).
Wij moesten mee dansen, echt super-leuk! Daarna kregen we alletwee een masai-rok; bruin en versierd met allemaal kraaltjes. Leuk!!
Wij hadden natuurlijk ook een en ander uit te delen, dus na de ugali hebben wij ons geinstalleerd en de kids er een voor een bijgeroepen om de uniformen, schooltas en slippers te geven. Leuk!! De lolly werd er meteen uitgevist en de slippers meteen aangedaan. We hadden de maten wat moeten gokken, maar op een enkele jongen die met roze slippers loopt, hebben we het aardig goed uitgezocht!
Daarna gingen we trakteren. We hadden marshmallows gekocht, en aardbeienstroop. Hagelslag hadden we van thuis meegenomen en daarmee hebben we taartjes gemaakt. De kids mochten de marshmallow eerst dippen in de stroop, dan in de hagelslag. Fantastisch vonden ze dat!
Toen moesten er natuurlijk spelletjes gedaan worden. Eerst gingen we snoephappen; 2 teilen met water waaruit ze een snoepje moesten vissen met hun mond, en daarna gingen we spijkerpoepen (pen aan een touwtje om je middel, proberen in lege fles water te mikken). Ik denk dat wij nog meer lol hebben gehad dan die kids!!
Wat helemaal super-leuk was om te zien, is dat alle kids hun slippers wel 3x gewassen hadden tegen de tijd dat we ‘s avonds weggingen. Dat gaf toch wel een heel goed gevoel, ze waren zo trots op hun slippers!!
Gisteren zijn we met ons gastgezin naar opa en oma geweest. Ook leuk! Ze wonen aan voet Kilimanjaro, fantastische omgeving! Nu weet ik helemaal zeker dat ik ooit die berg op ga!!
We hebben zoveel meer meegemaakt in de tussentijd, veel te veel om nu allemaal op te schrijven. Ik zal als we thuis zijn nog proberen zoveel mogelijk hier op te schrijven. Zoals het er nu naar uitziet, was dit de laatste update uit Arusha. ;-(
Maar uiteraard komt er nog een verhaal na terugkomst!!
Nu ga ik terug naar de mama's en Fran, we zijn electra aan het ‘kopen' voor het weeshuis. Ze stonden helemaal te gillen en te springen toen we aangaven dat we daar nog geld voor hadden. 2 volwassen (en big) mama's... Kippenvel!
Groetjes!!
Franny & Kim
Update II
Daar zjin we weer! Allereerst allemaal hartelijk dank voor jullie leuke en lieve reacties! Het is echt ontzettend leuk omte horen hoe jullie allemaal meeleven. Dus bij deze een nieuwe update.. Dit keer wat minder over de kids, want we zijn afgelopen week4 dagen op safari geweest. Eerst naar Lake Manyara, toen Serengeti en als laatste Ngorongoro.
VoorLake Manyara hebben we op een camping net buiten het park gestaan. NIet heel bijzonder, maar gewoon gezellig. In Manyara zelf was het hoogtepunt toch wel de hippo-poel en de 2 leeuwen die in een boom lagen te slapen. De 2e nacht sliepen we op een camping (klein, paar tenten en wat gaten in de grond)in de Serengeti zelf, fantastisch! Heel veel sterren, veel dier-geluiden en natuurlijk spannend idee dat we in park zelf zitten. Maar op paar lastige bavianen na, niet echt veel spannends meegemaakt. De laatste avond sliepen we op een kleine camping op de rand van de Ngorongoro krater, uitzicht over krater zelf. Fantastisch! Alleen de zebra's die het gras op de camping aan het eten waren, hielden ons flink wakker. Ze smakken! Ook een olifant om de camping zien lopen, voor beetje extra spanning! Was alleen erg koud 's nachts, gelukkig konden we vrij veel laagjes over elkaar aantrekken dus de slaapzak was flink gevuld!
Safari zelf was fantastisch! Big five in zn geheel gezien, plus nog enorme hoeveelheden zebra's, hippo's, giraffen enzovoort. Hoogtepunt was toch wel de mama-cheeta die met 3 kleinjes aan het jagen was. De kleintjes deden haar steeds na, erg leuk om te zien! Ook de natuur is schitterend, heel afwisselend (van maanlandschap tot Lion King uitzichten, vlak tot flink hoog gebergte en toch wel redelijk jungle tot woestijn).
We merkten trouwens na de safari wel dat we nog niet helemaal getraind zijn in het ‘douchen' met emmers... Er kwam gewoon bruin water uit ons haar, zo stoffig waren we! (de safari was met open auto, en het is erg droog en stoffig overal..) We hebben 2 extra emmers water nodig gehad om ons weer enigszins schoon te VOELEN.. (het scheelde dat de electriciteit plat lag, en dus geen licht hadden om onszelf goed te bekijken...)
Gister op pad geweest voor onze fietsen. Sinds we de fietsen hebben, is er nog geen dag geweest dat we zonder pech hebben kunnen fietsen. Dus 's ochtends onderweg naar het weeshuis eerst ergens langs om mijn pedaal weer vastte zetten. Toen langs fietsenmaker om de versnellingskast van Fran te laten maken. Terwijl we een rondje Arusha aan het fietsen waren (nog paar ballen voor de kids gekocht), knapte opens mn achterband! Zomaar uit het niets.. Dus wij weer op zoek naar fietsenmaker. Eerst kwamen we tankstation tegen, dus daar band op laten pompen. Helaas liep hij net zo hard weer leeg.. Toen bij een ander tankstation laten plakken. Maar voor ze klaar waren ook nog even wat extra lucht in de banden van Fran d'r fiets te pompen, was mijn achterband alweer plat.. Toen is iemand van het tankstation op de fiets een nieuwe achterband gaan kopen, en heeft hem erop gezet.
Nog geen half uur later liepen we een stukje met de fietsen in de hand, knapt opens Fran d'r achterband! (en nee, echt geen geintje! We konden er ook niet echt om lachen...) Wij weer terug naar tankstation (daar konden ze er wel om lachen...), weer nieuwe binnenband gehaald en erop gezet. Toen wilden we weg fietsen, trapt Fran d'r fiets door! Ketting eraf! Wij weer naar fietsenmaker waar we fiets gekocht hadden, nu beetje boos. Daar hebben ze er een nieuw tandwiel op gezet, dus nu is het even afwachten...
Vandaag de hele dag weer in het weeshuis geweest. Flink gevolleybald, maskers gemaakt van stukken bananenboom, limbo gedanst en gewoon wat gespeeld. Erg leuk, maar best vermoeiend (alle kids zijn er omdat er geen school was vandaag). We hadden sinaasappels meegenomen, werd weer enthousiast op gereageerd. Sommige kinderen hadden tekeningen voor ons gemaakt in de dagen dat we op safari waren, super-leuk! We gaan ze echt missen straks... Maar goed, voorlopig hebben we nog ff dus daar denken we nu maar niet teveel aan!
Groetje voor allemaal van ons, en wordt vervolgd..
Update
Jambo!
Na alle leuke reacties van jullie kunnen we het haast niet maken niet snel met een update te komen!
Eerst maar even kort en krachtig, het gaat nog steeds hartstikke goed! We vermaken ons prima met de kids (en zij met ons..), onze voeten zijn niet meer van de Afrikaanse te onderscheiden en de ugali komt onze neus uit. Haar wassen met hulp van 2 emmers gaat ook steeds beter en ons gastgezin blijft heel hartelijk. We eten ‘s avonds gewoon met ze mee, en ze proberen ons tussendoor wat swahili te leren. Maar omdat het echt nergens op lijkt, blijft het niet echt hangen..
We zijn van de week met de mama van het weeshuis naar de markt geweest om wat levensmiddelen in te slaan. We hebben 100 kilo rijst, bonen en suiker gekocht, 250 kilo ugali (jummie!!), 40 zakken zout, 40 liter olie, 10 grote dozen zeep (daar wassen ze zowel kids als kleding mee). We hebben een pick-up moeten huren met extra mannetje om alles te vervoeren, wij pasten er zelf nog net in (nou ja, op..)! Echt fantastisch dat we dat hebben kunnen doen! Mochten we nog geld over hebben, gaan we proberen dit nog een keer te herhalen tegen het einde van ons verblijf hier.
Verder hebben we deze week alle kids een nieuwe onderbroek gegeven. Grappig om te zien hoe blij ze daarmee zijn! Kan je je voorstellen date en kind in Nederland zo blij is met een nieuwe onderbroek?!?! Vandaag gaan we de andere kleding die we hebben meegenomen uitdelen. We hebben zelf wat extra shirtjes, broeken en jurken gekocht om genoeg te hebben voor iedereen, dus dat zal een feestje worden!
Wat eigenlijk stiekem nog leuker is, is om te zien hoe blij ze zijn met de kleine dingetjes. De nagellak die ik had meegenomen was ook weer een enorme hit! Gewoon een kleurtje over de modder heen..
Ook hadden we blanco etiketjes gegeven waar ze dan zelf hun naam op konden schrijven en klein tekeningetje konden maken. We hadden er op gegeven moment allebei 7 op ons shirt zitten, met allemaal ‘love you' enzo erop!
Morgen gaan we 4 dagen op safari. We kijken er ontzettend naar uit, al vinden we het alletwee best jammer dat we die dagen met de kids missen.. Als we terugkomen hebben ze vakantie, dus zijn ze de hele dag ‘thuis'. Leuk!
Wordt vervolgd..
Karibu!
De eerste update uit Tanzania! We zijn hier nu bijna een week, en vinden het nu al moeilijk dat we ‘maar' een maand zullen blijven.. Als ik eraan denk dat we die kids straks achter moeten laten.... Maar goed, het gaat dus hartstikke goed! We zijn ontzettend hartelijk ontvangen en voelen ons nu al erg thuis (hoe anders het dan ook is).
Pff.. we hebben al zoveel meegemaakt dat ik het moeilijk vind om te beginnen met schrijven!De eerste nacht hebben we in een hutje bij het weeshuis geslapen. Omdat de organisatie dat wel heel primitief voor ons vond (en wij eigenlijk zelf ook..), hebben ze ons overgeplaatst naar een gezin in een ander dorp. Heel aardige mensen, we worden er bijna verwend! ‘s Middags eten we in het weeshuis mee (Ugali, soort zetmeelpuree wat je met je handen eet, met bonen of soort spinazie) en ‘s avonds eten we ‘thuis', wat de pot schaft.
Het weeshuis ligt zo'n 45 minuten lopen vanuit Arusha. Vanuit het dorp nemen we een stoffig zandpad het platteland op, dan lopen we door 2 ‘dorpjes' met lemen hutjes, heel veel kippen, kinderen en hier en daar een geit. Bij de grote bananenbomen gaan we rechtdoor en dan ligt het weeshuis tegenover het maisveldje! Onderweg hebben we elk wel 20 kinderen van ons af moeten schudden, en we zijn inmiddels getraind in gedag zeggen in Swahili.
De kids in het weeshuis waren in het begin wat verlegen, maar vinden ons enorm interessant. Als ze eenmaal durven, zijn ze niet van je af te slaan ;-) Vooral ons haar is magisch.. Alle kids (dus ook de meisjes) hebben hier kort haar, de regering heeft dat ‘bevolen' omdat ze anders door hun haar afgeleid worden op school.. En dan is dat haar van ons ook nog zo mooi glad, en blond (Franny)!
We hadden de eerste dagen een beetje het gevoel dat de staff in het weeshuis ons als wandelende dollar-biljetten zag, maar dat gevoel zijn we nu wel kwijt. Hebben laten zien dat we ook willen helpen met de was (bergen!!), eten klaarmaken, bonen sorteren en handjes wassen dus ze beginnen ons al meer als ‘collega's' te zien. We hebben tot nu toe nog geen geld uitgegeven, maar willen morgen met een van de mama's naar het dorp gaan om wat zakken (50 kilo) suiker, rijst en bonen te gaan kopen.
Verder denken we dat we een heel groot deel van het geld dat we hebben ingezameld uit gaan geven aan schooluniformen voor de kids. Als je ziet waar sommigen in lopen..?! Een trui waarvan de mouwen vanaf de schouder alleen maar rafels zijn, broeken zonder kruis en veel te kort, schoenen zonder neus.. Echt verschrikkelijk! En kleding is hier wel nodig, het is overdag heerlijk (voor ons, zij vinden het koud..), maar het koelt flink af ‘s avonds.
Ook hebben we al een keer bananen gekocht bij een vrouwtje onderweg, na alle bonen en pap die ze normal krijgen was dat een traktatie! Dat zullen we wel vaker gaan doen.
De spulletjes die we vanuit Nederland hadden meegenomen zijn we beetje bij beetje aan het meenemen naar het weeshuis. De ballonnen en tennisballen zijn een success!!
Vandaag zijn we naar een schooltje in ander dorp geweest. Ze hebben ons uitgenodigd om hier af en toe een lesje te geven. Het was ff spannend om een lokaaltje binnen te stappen, maar uiteindelijk zijn ook deze kids erg enthousiast. En het is natuurlijk vooral voor Franny erg leuk om de kans te krijgen wat ‘echte' lessen te geven! We merken sowieso wel dat Kim meer van het spelen en ravotten met de kids is, en Franny van het knutselen en lesgeven. Ik had niet gedacht dat ik dat zo makkelijk zou vinden om gewoon te spelen en lekker gek te doen met die kids. Het helpt natuurlijk ook wel dat wij als ‘mzungu' al interessant zijn zonder dat we iets zeggen of doen...
Maar goed, ik kan nog wel blijven schrijven, maar heb wel wat beters te doen.. ;-)
Ik probeer volgende week weer een computer te zoeken voor het vervolg!
Groetjes,
Franny&Kim
Asante sana (hartelijk dank)!
We krijgen ontzettend veel leuke en lieve reacties naar aanleiding van deze web-pagina enons verhaal in het Prettig Weekend (lokaal weekblad). En misschien nog wel belangrijker, ook aardig wat donaties! Graag willen we bij deze vastiedereen hier heel erg voor bedanken, uiteraard ook namens de kids in Tanzania! Ik weet zeker dat we ze ontzettend blij gaan maken straks.
Speciaal bedankje voor Siny uit Monnickendam. Zij is ons heel fanatiek aan het helpen en heeft zelfs geregeld dat wij morgen met een kraam op de Gouwzeemarkt (braderie in Monnickendam) kunnen staan! Ze heeft voor haar eigen stichting (Thembalethu, weeskinderen in Mozambique)flink wat donaties binnen gekregen, waarvan ze een deel nu aan 'onze' kids wil afstaan. Er zullen lootjes verkocht worden voor een tombola, de opbrengst wordt verdeeld tussen beide projecten.
Een ander speciaal bedankje is voor collega's en vaste klanten van broodjeszaak Prins Heerlijk in Amsterdam (tegenover centraal station). Zij doen ook erg hun best voor ons en hebben inmiddels zo'n € 150 opgehaald!
Verder hebben we afgelopen weekend op een rommelmarkt gestaan in Amsterdam Noord. We hadden naast eigen spulletjes om te verkopen ook een en ander van vrienden en familie gekregen. Uiteindelijk hebben we hiermeebijna € 200 opgehaald!
Maardit wil niet zeggen dat er er nu zijn..We vertrekken over 2 weken, dus tot die tijd gaan we gewoon door met hetinzamelenvan spulletjes en geld voor het weeshuis.Voor mensen die nog een donatie willen doen, mijn rekeningnummer is 45 57 21 955 tnv Kim van der Plas, Monnickendam. Zet in de beschrijving Tanzania, dan gaat het helemaal op de goede plaats terecht komen!
Verder zijn we nog op zoek naar wat spellen om mee te nemen, zoals Twister of Jenga. Mocht iemand dat nog in een stoffig hoekje hebben liggen, hoor ik het uiteraard graag!
Kwaheri!
(Tot ziens)