Hallo allemaal!

We zijn inmiddels weer een weekje terug en het werd nu toch echt tijd voor een nieuwe update. We hebben het dagelijkse leven weer opgepakt, al zitten we nog flink met ons hoofd bij de kids..

Ik begin 'gewoon' weer even waar we gebleven waren.. We hebben dus op de valreep nog electriciteit laten aanleggen in het weeshuis! We hadden nog zoveel geld over dat het bijna zonde was daar 'alleen' eten voor te kopen. Na een dag van het ene kantoortje naar het andere te zijn gestuurd om alle papieren in orde te maken, zijn er wat mannetjes langs geweest om maten op te nemen en benodigde materialen in te kunnen schatten. Een paar dagen later zijn ze aan het werk gegaan, en zijn er verschillende kabels gespannen, knoopjes gemaakt en schakelaren geplaatst. Wij vonden het al lastig dat de waslijnen zo kris kras door de tuin liepen, maar nu komen daar ook nog eens de electriciteitskabels bij.. Het volleyballen wordt er niet makkelijker op met al die kabels!
Een van de kids ('monkey' Samueli) nam ons later die dag heel trots mee naar de 'keuken'. We moesten de lege fitting die er net was opgehangen komen bekijken.. Een jochie van 6, zo blij waren ze met de belofte dat er electra zou komen! We hebben de eerste 3 maanden electra voor ze betaalt, en willen proberen dit te blijven doen. Kosten zijn omgerekend zo'n € 15 per maand.. Ze moesten nog zo'n 7 dagen wachten voor Tanesco de boel had aangesloten (Afrikaanse 7 dagen, zullen er vast uiteindelijk 10 zijn geworden).

Verder hebben we nog een groot fiberboard laten ombouwen tot 2 grote schoolborden, moest ze alleen zelf nog even schilderen (we hadden schoolbordverf meegenomen uit Nederland). De kinderen vonden dat ook wel een mop, een mzungu die in een afrikaanse kanga staat te schilderen.. Helemaal hilarisch was dat het blik ontplofte toen ik hem open maakte, en dus bijna alsnog een Afrikaanse was met kanga.. Daarom gebruiken ze dus roerstokjes ipv gewoon te schudden voor gebruik!

Daarnaast zijn we nog een keer met de mama's naar de markt gegaan en hebben grote zakken rijst, suiker en gedroogte visjes, en een enorme stapel schoolboeken gekocht van het geld wat we over hadden, en van het geld dat we hebben gekregen voor onze fietsen (ja, we hebben die krengen nog best goed kunnen verkopen!). En toen was het geld op, en kwam het afscheid ook akelig dichtbij...

We hadden 's ochtend onze kanga's (die lappen die ze in Afrika als rok dragen om kleren te beschermen) gewassen en hadden die aan de lijn gehangen om te drogen. Eerste hebben we de mama's in het kantoortje gedag gezegd, en waar we dachten dat dit nog makkelijk zou zijn, begonnen ze alletwee te huilen.. Mama Miraji draagt een hoofddoek en was met die lap haar tranen aan het drogen. Echt om nooit te vergeten! Maar daarna moesten we onze kids gedag zeggen.. Heel symbolisch haalden we onze lappen van de waslijn en wilden beginnen met afscheid nemen. Maar toen stonden ze al allemaal om ons heen, en naar ons te kijken. Pfff... we probeerden onze tranen nog beetje te verbergen, maar dat ging niet heel goed! Een van de kids bedankte ons 'on behalf of all the kids of Kibowa' (nooit geweten dat hij zo goed Engels sprak!), en hier en daar zagen we wat traantjes. We hadden bedacht dat wij het liedje gingen zingen dat zij voor ons hadden gezongen, maar dan met onze eigen tekst (Kibowa, Kibowa... Kibowa what a wonder you are. We'll miss you so much Kibowa. Kibowa what a wonder you are! Hun versie voor ons was Sister Fran, sister Fran... Sister Fran what a wonder you are. We love you so much sister Fran.. etc). Maar goed, dat kwam er niet helemaal uit zoals we wilden (niet dat ze daarmee echt iets misten..). Uiteindelijk gezegd dat we ze nooit gaan vergeten, beloofd wat foto's op te sturen en toen maar snel gedag gezegd. Geloof dat we al die tijd nog niet zo weinig gezegd hadden tijdens de wandeling terug naar huis..

En toen moesten we even omschakelen! We zouden nog klein weekje naar Zanzibar gaan om bij te komen, en waar ik eerst dacht dat ik liever bij de kinderen zou willen blijven, vonden we het toch wel heel prettig om een weekje bij te kunnen komen zonder meteen te worden opgenomen in de sleur weer in Nederland. Zelfs na het weekje Zanzibar vind ik het toch wel moeilijk om me te concentreren op m'n werk, het is zo'n andere wereld!! En zo'n ander leven.. Daarnaast waren we ook eigenlijk gewoon gesloopt, alle ervaringen hebben toch wel heel veel indruk gemaakt.

We hebben op Zanzibar erg veel gepraat samen, vooral over alles wat we hadden meegemaakt, maar ook heel veel over onze plannen voor Kibowa in de toekomst. Want we gaan het hier natuurlijk niet bij laten! Sowieso willen we de electra voor ze blijven betalen, maar ook zouden we graag Amina en Sam naar school willen sturen. Dat kost omgerekend zo'n € 300, en daarmee worden zij soort lerares/leraar. Zodra ze daarvoor een diploma hebben, kunnen ze de kinderen uit het dorp geld vragen voor de daycare, als soort pre-school. Waarmee Kibowa dus beetje eigen inkomsten kan genereren.

Ook hebben we wat masai-oorbellen en sjaals gekocht die we in Nederland aan vrienden en familie willen verkopen. Mocht dat een succes zijn, zullen de mama's van Kibowa ze zelf maken en naar ons opsturen.

Maar meer over onze plannen in een volgend verhaal! Voor nu was dit het even, ik zal alleen straks nog een overzichtje maken met wat we allemaal van het geld van jullie donaties hebben gedaan (veel!!).

Tot volgende keer! Franny & Kim